Kesty, Mama & kind, Tips & tricks over leven met NAH

Balans zoeken bij hersenletsel

Balans zoeken bij hersenletsel

Balans zoeken en vinden is zo ongeveer waar het om draait bij leven met hersenletsel. Als je dat gevonden hebt of op weg bent daarnaar, kun je weer gaan leven, in plaats van overleven. En hopelijk ook genieten van je ‘nieuwe’ leven. De meesten van ons leven al jaren met de gevolgen van hersenletsel en het vinden van de juiste balans blijft soms een struggle. Ook voor ons. Maar ervaring leert ons toch wel een paar dingen. En die delen we graag met je.

Hoe doen wij dat, balans zoeken?

8 tips om balans te vinden bij hersenletsel

1. Belangrijkste tip is deze: afwisselen van activiteiten.

Wat kost energie en wat geeft energie? Ofwel inspanning (cognitieve taken) en ontspanning. 

2. Bewust rustpuntjes inplannen in je dag.

Zogenaamde stiltemomentjes. Even helemaal niets.

3. Genieten van dat wat wel lukt en kan.

Focus je hier echt op. En ga niet teveel nadenken over alles wat niet meer lukt. 

4. Creatief bezig zijn.

Met bijvoorbeeld stylen huis, mandala’s kleuren, handlettering, schilderen tekenen. net wat jij leuk vindt om te doen. Is heel verfrissend voor je brein. 

5. Yoga, meditatie en mindfulness.

Deze 3 zijn voor veel van ons ook de gouden sleutel tot ons beter voelen, de dag beter door te komen en meer rust en overzicht in ons hoofd. Probeer het echt en hou het even vol. Er is echt niets zweverigs aan en je kunt het overal doen, zo lang als je wilt. Dus no excuses zijn geldig hier 🙂

6.Wandelen in de natuur.

Deze is ook zeer verruimend voor de geest en je lijf. Iedereen weet dat wandelen goed is voor je lijf. Ik ervaar zelf ook een soort ruimte in mijn hoofd als ik wandel in de natuur. Alleen dan natuurlijk wel, anders klets ik alleen maar. 

7. Iets doen waar je goed gevoel aan over houdt.

Dit is voor iedereen anders natuurlijk. Maar over het algemeen vinden wij het fijn om iets te doen waar we een goed gevoel aan over houden. Ja, dit kost energie, maar toch levert het ook wat op. Onze voorbeelden: zwerfafval rapen, de kids schoon gedoucht in schone pyama in een schoon bed, iets opgeruimd in huis, wat gedaan in de tuin, iets liefs gedaan voor manlief.

8. Genietmomentjes bijhouden in een speciaal schriftje.

Een positief schriftje waarin je elke dag even je geluksmomentjes, lichtpuntjes of hoe jij het ook noemt, noteert. 

Balans zoeken. Het moeilijkste wat er is. De grootste of een van de grootste uitdagingen, waar je mee te kampen krijgt als je hersenletsel hebt. Je ontkomt er niet aan dat de dagelijkse dingen veel energie kosten. Maar als daar tegenover staat dat je van iets anders wat je gedaan hebt een goed gevoel krijgt en daardoor de dag goed kan afsluiten, dan scheelt dat veel. Ieder voor zich moet ervaren en onderzoeken wat een goed dagritme is voor zichzelf. Waar krijg jij een goed gevoel van? Bij welke structuur en hoeveel rustmomentjes voel jij je goed? Dit vinden, kost tijd en zal ook nog vaak aangepast moeten worden. Gun jezelf die tijd en blijf positief. Het gaat je lukken!

Hoe ervaar jij het zoeken naar balans? heb je nog andere tips voor ons en onze volgers?

Susan

Storm…

Ik dacht dat ik de ergste storm wel had gehad na de drukke decembermaand…

Maar helaas ik zit er nog middenin. Ik word weer opgeslokt door een grote golf die me te pakken heeft en ik ga kopje onder… ik stik bijna…. ik wil er weer uit en vecht…

Vecht tegen weer een grote golf…

Wat verlang ik naar rust. Naar kalmte…

Maar hoe? Ik weet het even niet…

Ja ik ben gelukkig en dankbaar dat ik mama heb mogen worden, maar het is soms zo heftig en pittig!

Ik wil huilen, schreeuwen help me…

Ik weet ook, het komt weer goed, maar zo voelt het nu niet. Ik wil weer mee doen aan de maatschappij. Me nuttig voelen…

Ervaringsdeskundige worden

Daarom ben ik een cursus als ervaringsdeskundige aan het doen en hoop daar iets mee te kunnen. Laten zien dat ik het bewijs ben dat het wel kan. Ook al ga je soms door een hevige storm. Het komt wel weer en dat mag ook. In een volgende blog, ga ik wat meer vertellen over de cursus.

Herkennen jullie dit gevoel wat ik nu heb? Wat doen jullie om hier weer uit te komen?

Fijne dag lieve mama’s. 💋

Gastbloggers, Gezondheid, Revalidatie, Sporten

Het verhaal van gastblogger Gerryo: “Omgooien leefstijl was mijn redding”.

Dit is het verhaal van gastblogger Gerryo Voermans uit Wanroij (48 jaar nu), moeder van 2 dochters van 16 en 23. Op 11 september 2014 werd zij getroffen door een herseninfarct. Hoe zij haar levensstijl heeft omgegooid, is enorm inspirerend. Lees hier haar verhaal!

” Op 11 sept 2014, kreeg ik op een warme na-zomerse dag op een druk terras een herseninfarct. Na 3 dagen ziekenhuis mocht ik naar huis. Totaal aan mijn lot over gelaten. Kon geen vijftig meter lopen, kon niet fatsoenlijk praten, schrijven, lezen, staan, mijn gezicht stond scheef, echt een ware hel op aarde, waarin ik was beland.. Revalidatie moest direct starten maar begon pas na 1 mnd. Binnen die maand besloot mijn (ex) partner om niet meer met mij verder te willen.

Uit het ziekenhuis en dan..,

Er daar stond ik, helemaal alleen… met een handje vol vrienden. De hel werd werkelijkheid … als ik toen mijn zus en mijn ouders niet had gehad zou ik niet geweten hebben hoe ik hier uit gekomen was.

Er volgde een hele nare tijd,

Ik had mijn emoties niet onder controle en schold iedereen die me lief was, te onpas uit. Niks voor mij, zelfs mijn eigen kinderen. Zoveel gehuild om wat er uit mijn mond kwam wat ik zo niet bedoelde… ik had geen rem meer, zeiden ze in het ziekenhuis en moest er maar mee leren leven. Ook mijn korte termijn geheugen, volgens neuro psychologisch onderzoek, lager dan laag gescoord, moest maar leren leven met pen en papier bij de hand te hebben, volgens t revalidatie team…. zou nooit meer herstellen …mijn energie level zou nauwelijks verhogen, moest ik maar accepteren, volgens de revalidatie arts.

 als ik toen wist, wat ik nu 4 jaar later allemaal weet ….

De vervelende periode die daarop volgde zal ik jullie besparen en ga nu verder vanaf het moment dat ik zelf voor mezelf beter MOEST worden.

Op een gegeven moment sloeg de verveling toe, de muren kwamen op me af. Ik zei tegen mijn moeder, “wat moet ik toch met al die vrije tijd !!” Gek werd ik ervan. Wilde zelfs weer werken, ook gedaan, maar ging niet meer. Dat was ook weer een heel iets… ik kon mijn beroep niet meer uit oefenen.. was weer een enorme giga tegenslag (ik was tandartsassistente)

Nieuwe start door sporten

Mijn zus zei toen; waarom ga je niet mee sporten? Paar uurtjes per week ? Nou, zij had achteraf gezien , de helft van het toverwoord uitgesproken! En daar ging ik los !

Ik kon werkelijk niets en ging toch mee met een lesje bodypump. Met de laagste gewichtjes deed ik mee! Totall los, op, kapot en moe ging ik terug, maar had zon overweldigend goed gevoel ,dat ik zat te popelen voor de volgende les. Al snel werd dit een vast ritueel in mijn dagpatroon. Tijdens het bodypumpen zag ik ook mensen spinnen, en dacht ; ik doe dat erbij! Al gauw sportte ik 6 uur per week. Had nauwelijks energie over voor andere dingen, buiten mijn dagelijkse dingetjes, maar had het er graag voor over! Ik voelde mij immers zo goed!

Toen “moest” ik van de neuroloog ook aan de statines. Ziek was ik ervan, kon niet meer van de spierpijn sporten en begon me toen de verdiepen in de rotzooi die ik slikte. (Had overigens perfecte cholesterol waardes….) hiermee was ik gestopt .

Sloot me ook aan bij lotgenoten groepen op facebook en kreeg een heel leuk contact met een lotgenoot. Die kreeg mij zover dat ik weer opnieuw ging revalideren, want ik had dat gestopt omdat ik dacht dat ik dit niet nodig had …. zo dankbaar dat ik dat alsnog heb gedaan.

Mijn energie was wel beter, maar nog lang niet wat ik wenste. Ook mijn geheugen werd weinig beter, liet mij nog te vaak in de steek.

Begin ketogeen leven

Op een gegeven moment ging ik naar een festival, wat ik bijna cancelde vanwege mijn vermoeidheid . Daar leerde ik een man kennen en kreeg een relatie met hem.

Vanaf dat moment ging mijn herstel berg opwaarts. Het geluk trof, dat hij orthomoleculair/kpni therapeut en personal trainer is. Samen met hem ben ik aan een trainings-en voedingsprogramma ben begonnen. Hij heeft mij zoveel geleerd… Zonder hem was ik nooit zover gekomen.

Ik begon met krachttraining , hardlopen, yoga, met tijden vasten, koolhydraten minderen enz enz. Ik kreeg steeds meer energie. Kon na een tijd ook weer stukjes lezen. Alle informatie zocht ik op! Verdiepte me ook in de medicijnen die ik slikte , en daar was ik ook mee gestopt. Na een jaar was ik klaar om een ketogeen levensstijl te gaan doen.

– Sinds die tijd heb ik de grootste winst ooit behaald. –

Voor mijn “Keto tijd”, sliep ik vaak overdag en lag savonds rond 20.00u, uiterlijk 21u in bed. Kon nog steeds geen spontaan gesprek voeren zonder te haperen…

Nu kan ik gewoon als een “normaal” persoon de dag doorbrengen en rond 22, 22.30u naar bed. Zelfs als ik visite heb, later.

Ook ben ik begonnen met intermitting fasting, eerst 5:2, toen 18-6 en soms 24uurs vasten , allemaal voor mijn brein.

Hoe is het nu?

Ik heb geen brainfog meer, ben super helder in mijn hoofd, kan een gesprek voeren , bijna zonder stotteren of zoekend naar woorden, geheugen zo goed als terug, cursus Spaans zelfs begonnen!, heb mijn emoties onder controle en kan met stressvolle situaties overweg. Ook (yin/yang)yoga heeft hier erg veel mee geholpen om weer de rust in mezelf terug te krijgen. Sport nog steeds zo’n 7 a 8 u per week.

Afgelopen zomervakantie ben ik ALLEEN met mijn dochters gaan kamperen in de Ardennen , zelf de tent opgezet alles! Ik flipte niet 1x van de stress ondanks het 35gr of meer was. Zo trots op mezelf.

Ik heb wel eens weer wat meer koolhydraten gegeten, maar dat gaat niet meer werken voor mij. Zit gemiddeld rond de 25 koolhydraten per dag. De gezondheidsvoordelen die ik hiermee heb zijn ongekend .

Het verbaast me werkelijk hoe ik nu ben geworden. Dit had ik nooit, maar dan ook nooit durven hopen … heb zoveel levensplezier terug!

Leef nu alweer 1 jaar en 8 maanden ketogeen.

De vijf pijlers denk ik goed in de hand te hebben nu. Heb onlangs helaas mijn relatie met mijn vriend moeten beëindigen om de pijler stress onder controle te krijgen. Dit laatste was ontzettend moeilijk maar wel nodig voor mijn gezondheid ….

Als ik mensen wil vertellen hoe goed het met me gaat, willen ze maar weinig horen over mijn nieuwe levensstijl . Krijg altijd commentaar, en had t gevoel me altijd te moeten verdedigen . Daar ben ik dus mee gestopt en vertel het alleen nog maar als ze er om vragen”.

NB Dit is het verhaal en de ervaring van Gerryo. Het is geen promoverhaal voor een ketogeen dieet noch willen we hiermee de suggestie wekken dat dit DE oplossing is voor iedereen met hersenletsel. Zuiver en alleen dient dit verhaal ter inspiratie en laat het de geweldige ervaring van Gerryo zien.

Apps

App: Meditation Moments

Naast de mindfulness apps die ik al eerder deelde, heb ik nu een meditatie app gevonden die ik graag met jullie deel.

Het gaat om de app Meditation Moments.

Waarom?

  • Omdat het een hele laagdrempelige Nederlandstalige app is
  • Gratis uit te proberen korte meditaties (van alles wat)
  • Daarna wel betaald als je toegang wilt tot alles. Maar je kunt dus eerst gratis testen.
  • Heel overzichtelijk en simpel is ingedeeld
  • Veel korte meditaties heeft die effect hebben
  • Ingedeeld naar verschillende momenten van de dag
  • Bevat ook luisterboeken en rustgevende muziek

Ik merk dat ik hier echt onwijs mijn hoofd leeg en stil mee krijg. Dat gun ik jullie ook!

Vanavond om 21.00 uur kun je een live volle maan meditatie volgen via het Youtube kanaal van Meditation Moments!

Ben jij er ook online bij vanavond?Ik ga het eens proberen, heel benieuwd naar zo’n volle maan sessie.

Probeer de app ook zeker eens uit!

NB dit is geen gesponsorde blog.

Kesty, Tips & tricks over leven met NAH

Mijn NAH batterij

Sinds ik leef met hersenletsel, nu bijna 4 jaar, weet ik wat het is om moe te zijn. Voorheen, toen ik fulltime werkte en het land door sjeesde, een druk social leven had en altijd bezig met 10 dingen tegelijk, was ik ook moe. Druk en moe. dat dit niet te vergelijken is met de moeheid die je ervaart als je NAH hebt, hoef ik niemand hier uit te leggen.

Bovenstaande plaatje laat voor mij heel goed zien, hoe het voor mij is. In de ochtend heb ik nog redelijk wat energie. Mits ik natuurlijk goed geslapen heb, wat ook alles behalve een vanzelfsprekendheid is tegenwoordig. Maar dit geldt voor alle moeders denk ik 🙂

Na enkele activiteiten, begint die accu al snel leeg te raken. En in tegenstelling tot oplaadbare batterijen, is mijn batterij of accu, net hoe je het wilt noemen, moeilijk weer op te laden. En ’s avonds is hij meestal helemaal out of order. Al heb ik heel soms ook en soort opleving. Lijkt het.

Dit is voor mij het meest lastige van leven met hersenletsel. Niet kunnen doen wat je wilt, wanneer je dat wilt, omdat je geremd wordt door je eigen lijf. En hoofd. Mega irritant. Maar een simpel geval van, het is zoals het is en je moet het ermee doen. I KNOW!

Nu zijn er verschillende manieren om met die beperkte energie om te gaan. Ik heb daar tijdens de revalidatie wel een en ander over geleerd. Of ik dat altijd toepas, is een tweede. Hoe ik mijn batterij weer probeer op te laden, deel ik vandaag op mijn persoonlijke blog Love your life.

Op de site van hersenletsel-uitleg.nl worden de volgende strategieen * besproken om je energie beter te doseren:

PRET strategie

De lege accu theorie

De lepeltheorie voor NAH

Wat vind jij van deze strategieen? Gebruik jij een van deze om je energie beter te doseren of heb je nog een andere veel beter werkende manier?

Super fijn als je je reactie deelt onder deze blog. Wie weet help je er en ander mee!

Ad * Ik ga deze strategieen binnenkort in een aparte blog bespreken.