Ineke, Werk / uitkering

Dag werkende leven..

Met mijn verhaal wil ik je inzicht geven in hoe het proces van het afsluiten van mijn werkleven verliep. Dit geeft (helaas) misschien jou ook informatie voor de toekomst…

Van ziekenhuis naar bedrijfsarts

Toen ik met mijn herseninfarct werd opgenomen in het ziekenhuis om te herstellen en voor onderzoek, was mijn eerste reactie; hoe moet het thuis?

Daarna meteen; mijn werk!! Ik werkte in een instelling voor gehandicaptenzorg, op de dagbesteding voor clienten met een intensieve begeleidingsvraag. En volop in trajecten bezig, in mijn ogen kon ik niet ‘ziek’ zijn.

Toch verschoof deze werkdruk een langere tijd aan de kant, omdat ik thuis echt eerst aan mijn herstel moest werken.

Zo kwam ik voor het eerst van mijn leven in contact met de bedrijfsarts, ik werd voor langere tijd ziekgemeld. Dat is het protocol van de Wet van Poortwachter. Bij ziekmelding houden leidinggevende en bedrijfsarts een ‘vinger aan de pols’.

Regelmatig contact, spreekuren en onderzoek, verslaglegging. Mijn bedrijfsarts zette de arbeidsdeskundige in. Gezien mijn beperkingen gaven zij al snel aan dat het werken niet meer zou gaan. Ik heb zelf meerdere pogingen op laten zetten. Want daar wilde ik nog niet aan. Zelfs arbeidsdeskundige vanuit Heliomare mee laten denken.
Het lukte mij niet meer op te bouwen dan 2x 3uur, en dat was niet eens vol te houden op langere tijd.

WIA aanvraag bij het UWV

Dan kwam toch het moment voor de aanvraag van de WIA, en dus het proces van het UWV.
(Je werkgever houdt je als het goed is op de hoogte, daarnaast kun je alle informatie terugvinden op hun site).

Met een opgebouwd dossier, dat meteen na het digitaal invullen van de aanvraag, op de post moest en bibberende knietjes, hoe nu verder.

Er gaan veel negatieve verhalen de ronde. Sommigen komen vlot tot een gewenst resultaat. Bij mij verliep het een langere route.

Maar het enige zekere is, dat het een intensieve periode is. Je hebt hier niet om gevraagd, het chronisch ‘ziek’ zijn, je leven staat op de kop. Je wilt vooruit komen. Maar hier moet je vooral bewijzen wat je NIET meer kunt. Psychisch heel zwaar. Vaak moet je nog verdere stappen ondernemen, wat HEEL VEEL energie kost.

Mijn persoonlijke tips voor WIA aanvraag zijn:
* Onderbouw je dossier met medische verslagen.
* Neem altijd iemand mee naar de gesprekken.
* Doe je niet sterker voor dan je bent; want echt dat zit in onze natuur lijkt wel.
* Schrijf de dingen op die je wilt vertellen, vraag de tijd voor wat je wilt vertellen, wees duidelijk in de antwoorden op vragen die je het moeilijk gaan maken. Wees alert!
* Wanneer de uitslag jouw behoeften niet tegemoet komt; ga in bezwaar!!
En neem daarbij juridische ondersteuning!!

Ik ben via bezwaar, hoorzitting en daarna beroep gekomen bij de ‘gewenste’ uitkering.

Tussen aanhalingstekens.
Want hoewel dit het juiste voor mij is, om te kunnen leven met de rust en ruimte die ik nodig heb met deze energiebeperking (etc), voelt het heel dubbel… ook dat heeft weer een plekje nodig!!

Kesty, Werk / uitkering

Kesty: ‘Mijn 7 tips voor het WIA gesprek bij het UWV’

Voor mensen met hersenletsel is het verre van vanzelfsprekend dat zij weer aan het werk kunnen. Helaas. Ik had zelf niets liever gedaan dan dat. En ook al ging ik ervan uit dat dat wel ging lukken, al snel bleek dat dat wishful thinking was.

Dus na 2 jaar ‘ziek zijn’, was het ook voor mij tijd voor een gesprek bij het UWV over de zogenaamde WIA keuring.

Dit is in het kort gezegd een uitkering voor mensen die tijdelijk of duurzaam gedeeltelijk of volledig niet meer kunnen werken. Het voert te ver om hier alle ins en outs te vermelden, dus hiervoor verwijs ik je graag naar de site van het UWV. Daar staat het vrij duidelijk en compleet uitgelegd.

Over dit WIA gesprek hoorde ik de wildste verhalen. Ik heb goede tips gekregen van mijn reïntegratie coach om me voor te bereiden op dit gesprek. Ik deel ze graag met je.

Let op: dit zijn tips gebaseerd op mijn eigen ervaringen. Ik wil hiermee absoluut niet zeggen dat ik de wijsheid in pacht heb en dat als je dit volgt het wel goed komt. Ik geef alleen aan wat voor mij heeft gewerkt en hoe ik me heb voorbereid. Kijk of je er iets mee kunt en vertaal het naar je eigen situatie.

Mijn coach gaf aan dat ik de volgende dingen goed moest kunnen verwoorden:

1. Je dagindeling

Met andere woorden hoe ziet je dag er gemiddeld uit sinds je hersenletsel hebt. Vertel hoe laat je opstaat, wat je vervolgens doet, wanneer je rust op een dag, welke activiteiten je hoe lang kunt doen. Hoe laat ga je slapen, hoe slaap je? Gebruik je veel paracetamol voor de hoofdpijn?

Geef heel concreet aan per uur, wat je doet. Zeker als aan jou niet te zien is dat je hersenletsel hebt, of een andere ziekte/beperking, waardoor je niet kunt werken. Maak het zo tastbaar mogelijk voor degene die tegenover je zit, hoe je dag eruit ziet.

Wees eerlijk, doe je niet beter voor dan je bent. Daar heeft niemand wat aan, zeker jijzelf niet.

2. Voorbeelden prikkels

Overprikkeling is nog steeds een grijs gebied, ook bij het UWV. Het staat volgens mij niet op de lijst van ‘ziektes’ die bewezen zijn. Dus aan jouzelf, om ook dit zo helder mogelijk te maken. Ik ga er even vanuit dat jij ook last hebt van prikkels, maar bijna iedereen met hersenletsel, heeft dit helaas.

Waar heb je last van? Welke prikkels? Kijk mijn eerdere blog voor een overzicht van mogelijke prikkels.

3.  Wat gebeurt er bij teveel prikkels?

Maak ook dit zo concreet mogelijk. Dit is wat er bij mij gebeurd als ik teveel prikkels heb ervaren.

• Kortaf, snel geiiriteerd

• Watten gevoel in hoofd, hoofdpijn, duizelig

• Pijn in nek, schouders, rug

• In ergste geval misselijk en pijn bovenop hoofd, algehele beroerdheid

• Slecht gevoel in linkerarm, hand en been/voet

4. Wat doe je dan?

Als je er wat aan kunt doen, wat doe je dan om weer een beetje bij te komen. Ik doe de volgende dingen:

• Bijkomen met oordoppen en oogmasker op in donkere stille ruimte

• Soms 10 min , soms 30 min, soms hele nacht

• Alleen zijn

5. Wat besteed je uit?

Om je dagen draaglijker te maken. Welke taken heb je uitbesteed? In mijn geval zijn dit de volgende.

• Schoonmaken door hulp, elke week.

• Boodschappen (online door partner).

• 2 x per week oppas voor dochter uit school.

• Zwemles en andere sporten doet partner.

6. Bereid je voor op de volgende vraag:

Wat heb jezelf er aan gedaan de afgelopen jaren om beter te functioneren??? Wat heb je geprobeerd? Ik had een vrij goed opgebouwd dossier met reintegratie pogingen en verschillende coaches en arbeidsdeskundige rapporten, een NPO rapport, bedrijfsarts die achter me stond en mijn beperkingen wel goed begreep.

7. En last but not least: DENK LOGISCH NA

Als je de hele dag in touw bent thuis, kun je dat ook op een werklocatie. Als je een hond hebt en dus 3 x per dag een rondje moet lopen, kun je ook de post rondbrengen.

Het is een belangrijk gesprek voor je toekomst. Dus bereid je goed voor door in ieder geval deze vragen goed te kunnen beantwoorden. En neem altijd iemand mee, je partner het liefst. Die kan wat je zegt ondersteunen, wat het met het gezinsleven doet.

Mijn uitgangspunt is altijd geweest dat ik open en eerlijk ben geweest tijdens de gesprekken met de verzekeringsarts en arbeidsdeskundige van het UWV. Dat is denk ik ook het beste.

Bij mij is het uiteindelijk ‘goed’ gekomen. Ik ben volledig en duurzaam afgekeurd en ontvang dus een IVA uitkering (een vorm van WIA). Natuurlijk had ik 100 x liever gewoon blijven werken. Maar nu dat niet meer gaat, hoef ik me in ieder geval in financieel opzicht geen zorgen te maken.

Een pleister op de wonden…