Kesty, Relatie / vriendschappen

Het verlies van sociale leven

Leven met hersenletsel en vooral ook leren leven met hersenletsel, gaat voor mij ook over omgaan met verlies. Eigenlijk gaat dit op voor heel veel gebieden, maar waar ik de laatste tijd steeds meer moeite mee heb, is het verlies van een sociaal leven.

Vroeger, in de tijd voor mijn hersenletsel, was ik een drukke en bezige bij. Ik werkte fulltime en had daarnaast een druk sociaal leven. Geen weekend thuis zeg maar. Ik had vriendinnen door het hele land, als resultaat van studie en werk in verschillende steden. En iedereen vliegt uit naar een ander stukje Nederland, of zelfs daarbuiten. We spraken af voor etentjes doordeweeks, afspraken met het hele gezin in het weekend en liepen alle verjaardagen af, van zowel de kids als de volwassenen. En dan heb je natuurlijk ook nog je familie! Kortom, druk en veel gezelligheid. Alhoewel ik ook toen wel eens dacht, pffff, ik word geleefd. En dat is natuurlijk ook zo.

Het contrast met hoe mijn sociale leven nu is, kan bijna niet groter zijn. Eigenlijk hou ik nog steeds van die drukte en gezelligheid. Denk ik. Maar ik kan het gewoon niet meer aan. Ik woon in een klein dorpje waar het OV eigenlijk niet noemenswaardig is. Mijn vriendinnen, met wie ik nog wel contact heb, wonen te ver om zo even alleen naartoe te rijden. Eer dat ik er zou zijn ben ik al overprikkeld. En het leven van die vriendinnen gaat natuurlijk gewoon door. Die werken bijvoorbeeld nog wel gewoon fulltime en zijn ook druk met gezin en werk. Dus afspreken moet vooral in het weekend gebeuren en met het hele gezin vaak. Zodat ik niet zelf hoef te rijden. En meer dan 1 afspraak per weekend wil ik ook niet doen. En we hebben natuurlijk meer te doen in een weekend :-). Wat dacht je van langs de voetballijn staan of tegenwoordig in de manege rondhangen? Familiebezoek. Manlief sport ook nog. Om het weekend hebben we hier ook nog een puber rondlopen. Kortom, volle planningen.

En dat maakt het dus lastig. Lastig om te plannen, mensen te blijven zien. Gelukkig zijn er vriendinnen die wel blijven komen en het geen probleem vinden om elke keer naar mij toe te komen. Dat zijn de pareltjes die ik heel dichtbij mijn hart koester. En gelukkig is het ook hartstikke leuk om met onze gezinnen bijvoorbeeld een paar uur naar Artis te gaan. Kids spelen, wij kletsen bij. Gelukkig is het ook weer bijna tijd voor het vaarseizoen. En gaan er soms ook vrienden mee varen een uurtje.

Afhakers heb je ook in slechte tijden. Ze zeggen dat je je echte vrienden pas leert kennen, in slechte tijden. Dat is zo ontzettend waar. Ook wij hebben dat meegemaakt. Maar ik weet niet of je het mensen kwalijk kunt nemen dat ze je niet meer uitnodigen. Of het heel bewust gebeurd is ook de vraag. Als je mensen natuurlijk minder ziet, verdwijn je een beetje uit de inner circle en denkt iemand misschien gewoon minder of niet meer aan je. Het is niet leuk en doet misschien zelfs wel een beetje pijn. Bij sommige ‘verloren vriendschappen’ is dat ook echt wel zo, ik dacht dat dat een diepere vriendschap was. Maar bij andere denk ik, jammer, your loss. Het zij zo.

Gelukkig is er nog altijd zoiets als nieuwe ronde, nieuwe kansen. En het verlies van het een, biedt ruimte en tijd voor nieuwe vriendschappen of aangepaste bestaande vriendschappen. Ook hier geldt dat ik probeer te focussen op wat er nog wel kan en dingen aan te passen zodat het voor mij beter gaat. En de focus te leggen op dat wat er toe doet. Kwaliteit gaat in dit geval echt boven kwantiteit.

Voor mij is het zo dat het principe Family comes first nog meer is gaan gelden. Altijd en overal. Na alles wat we hebben meegemaakt de afgelopen jaren, is het me meer dan duidelijk geworden, dat je familie degene zijn op wie je kunt bouwen, die er voor je zijn en die altijd maar dan ook altijd je rots in de branding zijn. En vice versa. Dus een groot deel van onze vrije tijd gaat met alle liefde naar onze families.

Verder heb ik een aantal goede vriendinnen, die ik nog steeds zie en altijd zal blijven zien. Dat zijn die pareltjes waar ik het eerder over had. We kunnen elkaar niet zo vaak meer zien als vroeger misschien, maar blijven wel op de hoogte van elkaars leven en proberen elkaar regelmatig ook te zien.

En inmiddels heb ik ook veel online contacten. En die zijn ook heel waardevol en fijn. Vaak zijn dit lotgenoten en begrijpen we elkaar dus als geen ander. Vaak hebben we dagelijks contact, en sommige zijn ook wel echt vriendinnen geworden. Wonen ook door heel Nederland. He, daar zie ik een overeenkomst met mijn pre-hersenletsel leven 🙂

Conclusie; ja, mijn sociale leven is veranderd en minder geworden. Maar dit wil niet direct zeggen dat het slechter is geworden. Ik geniet intens van de momenten die er wel zijn. Maar af en toe mis ik het leven met de vele feestjes en etentjes nog wel een beetje…..Beetje bij beetje probeer ik soms toch wat stapjes richting oude leven op te pakken en ik ben ook steeds creatiever met het verzinnen en maken van afspraken in dit ‘nieuwe’ leven. Het gaat goed komen, dat weet ik zeker. Er komt een moment dat ik weer echt tevreden ben met mijn sociale leven….

Hoe is dat voor jou? is jouw sociale leven veel veranderd door hersenletsel en hoe ga jij daarmee om?


Relatie / vriendschappen

Tijd voor elkaar …. hoe dan?

Je gezin slokt je energie soms op. Zeker voor moeders (of vaders) met hersenletsel. We lopen al -10 achter qua energie en dat is positief uitgedrukt. Een ziek kind, een drammende peuter, een veel pratende tiener of een puberende puber. We doen het, met volle overtuiging, liefdevol, onze kinderen opvoeden, maar soms vergeten we onszelf en juist de tijd samen, bewuste tijd.

Dus hier wat tips als het gezin je opslokt, om toch wat tijd voor elkaar vrij te kunnen maken, uit mijn eigen ervaring:

  • Ik heb een pot gemaakt met activiteiten op een briefje. De zogenaamde “to do” pot. Daar pakken we 1x per week een briefje uit. Wat staat er zoal op? Een greep uit de mini activiteiten: oude foto’s bekijken, een droomhuis zoeken op internet, ideetjes uitwisselen voor de volgende vakantie, een massage geven etc.
  • We proberen uit eten te gaan met z’n tweeën. Bewust tijd voor elkaar in een andere entourage en….er wordt gekookt. Je kan kiezen voor het weekend, wat vaak druk is of juist een dag doordeweeks. Dit moet je plannen. Het kan ook een keertje lunchen. Of je neemt een groot kleed mee met een picknickmand. Je kan het zo duur maken als je wilt.
  • We eten bijna altijd aan tafel, óók al is onze dochter er niet. Dan komen de gesprekken, de zogenoemde tafel gesprekken. Heel soms duiken we achter de televisie, bord op schoot en een serie kijken. Dat is soms ook weleens lekker met z’n tweetjes.
  • Een nachtje weg met z’n tweeen. Ik besef goed dat dit niet voor iedereen weggelegd is. Een nachtje weg hebben wij ook nog nooit gedaan maar staat wél op onze wensenlijstje. Een nachtje samen kan ook betekenen: “kids uit logeren” en je maakt een lekkere maaltijd en eet bij kaarslicht.
  • Pak een keer een bordspel ipv de telefoon, iPad of Xbox. Live lol is zoveel beter!

Sommige dingen kunnen spontaan, maar de meeste tips moeten toch gepland worden. Net als bijna je hele gezinsleven, mom-manager 😉

Heb je een leuke tip om bewust tijd voor elkaar te maken?

Kesty, Mama & kind, Relatie / vriendschappen

Last minute valentijnsdag tips

Ja, het is een commercieel circus. En nee, je hoeft er niets aan te doen. Maar stel je voor dat je op het laatste moment toch denkt, ik wil toch wat doen voor of met mijn liefies, geef ik je hier een paar tips.

Makkelijk uit te voeren, ook last minute!

5 tips voor Valentijnsdag met je lief

1. Ontbijt op bed

De klassieker, maar niet minder fijn. Moet hij gewoon werken? Doe een lief briefje in zijn portemonee of broodtrommel 😉.

2. Terug in de tijd

Ga met Valentijnsdag terug in de tijd en bezoek plekken van vroeger. De plek waar jullie elkaar hebben leren kennen,  de eerste zoen deelden of waar jullie elkaar het ja-woord gaven. Wil of kun je de deur niet uit? Teruggaan in de tijd kan ook gewoon vanuit je woonkamer. Haal herinneringen van vroeger op! Pak alle fotoboeken erbij en blader er gezellig met het hele gezin doorheen. Laat je kinderen je favoriete foto’s zien met de meest bijzondere momenten. zoals jullie bruiloft, de eerste vakantie van jullie samen of de leukste foto’s van het uitgaan van vroeger.

3. Filmavondje met favoriete hapjes

Plan een quality time avondje in op Valentijnsdag zelf. Maak zijn favoriete eten, haal zijn favoriete drinken, bak wat lekkers, kies een film uit die jullie allebei leuk vinden, steek kaarsjes aan en relax.

4. Voucher maken

Maak crea bea zelf een voucher voor een ‘verrassingsweekend’, dagje uit of nachtje weg. Kun je nu gewoon maken en later regelen. Ideaal last minute cadeau!

5. Bonnenboekje

Nog zo’n top DIY cadeau. Maak een bonnenboekje met allerlei bonnen die hij bij jou kan inleveren. Een bon voor een massage van jou, een lekker maaltje dat je gaat koken, een avondje samen op de bank (en hij mag de film kiezen!), een keer samen uit eten… Verzin gewoon allerlei lieve, leuke of spannende dingen. Hij kan ze inleveren bij jou wanneer hij wil!

5 tips voor Valentijnsdag met de kids

1. Valentijnstak maken

Zoek samen buiten een mooie lange (valentijns-)tak met uitlopers. Zet ‘m thuis in een vaas. Het is leuk om hem eerst wit te verven (hoeft niet). Hang er daarna met draad, roze en rode zelfgemaakte papieren hartjes in. Verzin om de beurt een lieve boodschap voor elkaar en schrijf deze op de hartjes.

2. De liefde gaat door de maag

Bak samen met je kinderen koekjes in de vorm van een hartje, muffins of cupcakes en versier ze met glazuur, hartjes-decoratie, marsepein of schrijf er lieve en grappige woordjes op met een glazuurpen. Verras papa ermee als hij thuis komt uit zijn werk.

3. Bouwwerk vol liefde

Leuk om samen te doen op Valentijnsdag! Het enige wat je nodig hebt, zijn marsmallows en cocktailprikkers en het bouwen kan beginnen. Wie maakt het grootste bouwwerk?

 

4. Een hart vol complimenten

Leuk om als gezin met elkaar te doen. Pak een stapeltje post-its en stiften. Schrijf om beurten een compliment op voor elkaar. Plak alle complimentjes in een hartjesvorm op een plek waar jullie vaak langs lopen. Zo blijft de liefde van Valentijnsdag nog lang in huis!

 

5. Hinkelbaan met hartjes

Leuk Valentijns-spelletje voor jonge kinderen. Hinkelen is een leuke manier om cijfers te leren. Maak een Valentijn-variant van gekleurde vellen en stift: teken hartjes met een cijfer erin op elk gekleurd vel en leg een hinkelpad uit. Als je kind het leuk vindt om te knutselen, is het ook leuk om de vellen samen te maken en te versieren. Vergeet niet om het hinkelpad vast te plakken zodat je kind niet uitglijdt. Veel hinkelplezier!

 

Onthoud dat het vooral om het idee gaat en niet om dure cadeaus. Je kunt dus gewoon wat leuks zelf maken als je er wat aan wilt doen of gewoon zorgen dat jullie op Valentijnsdag samen zijn en daar van genieten. Heb vooral plezier met z’n twee of met het hele gezin.

En count your blessings!

Fijne Valentijnsdag allemaal!

Ineke, Relatie / vriendschappen

Communicatie vs Chaos

Communicatie en Hersenletsel

Einde van de middag. Iedereen komt thuis. Heeft een verhaal. Een volle dag meegemaakt. Kids worden moe en hongerig……

Mijn dagenergie raakt op en dan……

  • Ik kan te snel reageren
  • Ik kan te luid reageren
  • Ik kan te fel reageren
  • Ik heb mijn mimiek op standje vermoeid….
  • Ik kan niet direct antwoorden
  • Ik raak tijdens een antwoord of gesprekje de draad kwijt
  • Ik raak snel afgeleid
  • Ik kan geen twee personen tegelijk pratend aan
  • Ik kan de intensiteit van een discussie of ruzie niet aan
  • Ik kan slecht iets zoeken
  • Ik raak dingen kwijt, door tijdens verdeelde aandacht of in emotie wat weg te leggen.
  • Ik kan soms niet op woorden komen, draai ze om.
  • Ik heb zo als men dat noemt een tragere informatieverwerking.

Ik weet al deze dingen. Ben er heel erg van bewust. Mijn IQ is namelijk niet veranderd. Ik ben niet dom. Het doet me zeer. Ik schaam mij soms, het voelt ongemakkelijk.

Jammer genoeg zit hier geen “uit” knopje op, is het geen kwestie van “even normaal doen”, “gewoon even luisteren” en nog erger; genoeg is genoeg, en dat is als ik dat aangeef.

Er is hier heeeeeel veeeeel geduld en begrip voor nodig. En ik snap de frustraties. Die mogen best geuit, op een respectvolle manier. Anders maak je meer kapot dan je lief is.

Maar echt; dat de communicatie niet meer loopt zoals voorheen, dat ik er niet veel aan kan doen, dat er moeilijke momenten zijn; dat is de realiteit voor nu. En moeten we beiden accepteren.

Wat mij nu helpt is het zelf te aanvaarden, niet in de verdediging schieten en de frustratie van de ander, bij de ander te laten.

Op dat moment even laten gaan, uitstappen als het kan!!

Want rust is het enige wat helpt!!

NAH heb je niet alleen…...

WIE HERKENT DIT? HOE GA JIJ / JULLIE HIERMEE OM?

Kesty, Relatie / vriendschappen

Vriendschap en hersenletsel: een illusie?

Ik hoor vrij regelmatig dat mensen met hersenletsel het zo moeilijk vinden om vriendschappen te onderhouden. En ik snap dat heel goed. Je hebt nu eenmaal minder energie, die je vaak heel erg nodig hebt voor je basis activiteiten al.

Wat kun je doen?

1. Probeer een keuze te maken.

Klinkt misschien wat vreemd. Maar ik had vroeger bijvoorbeeld een grote vriendengroep, door het hele land. Het is heel moeilijk om dat allemaal te onderhouden, omdat ik toch vaak aangewezen ben op meerijden met iemand en het OV hier in het dorp dramatisch is.

Kortom, wie wil ik echt graag blijven zien regelmatig?

Daar leg ik nu de focus op. Dat is een handje vol vriendinnen en dat is prima.

2. Kies voor vorm die bij jou en je belastbaarheid past.

Dus geeft een restaurant jou teveel prikkels? Organiseer iets bij je thuis en laat iedereen iets meenemen. Ook handig. En net zo gezellig!

Ik spreek zelf het liefst buiten af voor een bos- of strandwandeling, stukje varen of BBQ ofzo.

3. Onderhoud contact via Whatsapp

Een super makkelijke vorm om in contact te blijven met degene die je graag wilt. Je kunt het sturen op moment dat het jou uitkomt. Beter dan bellen, wat veel prikkels geeft.

4. Zoek online contacten / vriendschappen voor je dagelijke contact

Heeeel fijn! Sluit je bijvoorbeeld aan bij een Facebook groep van gelijkgestemden of lotgenoten. Ook hier kun je zelf kiezen wanneer je contact legt. Op moment dat jij je goed voelt.

Ik heb hier hele goede ervaringen mee, vooral via Facebook. Inmiddels heb ik daar een paar hele waardevolle contacten.

5. Stuur eens wat vaker een echt kaartje naar de mensen uit je focus groep. Een kleine moeite en wordt zeker gewaardeerd. En wie weet, krijg je zo zelf ook wat meer post. Altijd fijn toch?

Dus vriendschap een illusie als je hersenletsel hebt?

Nee, dat denk ik niet. Ik denk wel dat je misschien meer gebaat bent bij een andere invulling van de vriendschap. Voor je eigen bestwil. Ik wel in ieder geval. En nee, dat is misschien niet altijd leuk, maar ook hier geldt: kijk naar wat je nog wel kunt! Dan weet ik zeker dat je voor elke vriendschap wel een aangepaste vorm kunt bedenken.

Hoe ervaar jij dat? Zijn jouw vriendschappen gewijzigd sinds je hersenletsel hebt?