Maaike, Tips & tricks over leven met NAH

Maaike’s motto: genieten van de dagelijkse dingen

Mijn beste vriendin en ik appen iedere dag meerdere momenten met elkaar. Korte gesprekjes tussen de bedrijven door over gewone dagelijkse dingen. Vorige week vertelde ik haar dat Kesty me gevraagd heeft, of ik wil bloggen voor haar website. Ik deel de link van de website met haar en we grinniken samen omdat we beide ongewild lid zijn van deze bizarre club, opzeggen onmogelijk is en je lidmaatschap is voor de rest van je leven. We grinniken, of eigenlijk laten we de smileys dat doen.

Nu wil het toeval dat ik in de eerste jaren na de hersenvliesontsteking een uitlaatklep vond in het bloggen. Daar vertelde ik hoe het echt ging. Hoe mijn lijf en hoofd me in de steek lieten. Hoe moe ik was en mijn gevecht met, of eigenlijk, tegen mezelf.  Die blog bestaat niet meer, want uiteindelijk bleek dit leven ook heel leefbaar.

Heel goed opletten wat je doet maar vooral, en dat is ook echt mijn motto: geniet van de dagelijkse dingen. Van een prachtige zonsopkomst, een lekker kopje koffie. Een knuffel, een goed gesprek genieten van muziek en fijn gezelschap. Er valt iedere dag zoveel te genieten maar dat moet je wel zien. En onthouden, dat kan ik dan weer niet.

Mijn korte termijn geheugen is ernstig beschadigd. en dus is het ontzettend lastig om al die mooie (en ook minder mooie) momenten te bewaren. Instagram bleek de oplossing. je plaatst een foto en een korte tekst, et voila. Insta zet het netjes onder elkaar en zo ontstaat er een prachtig online document vol dagelijkse momenten die ik niet wil vergeten.

Daarnaast wil ik ook graag dat mensen iets weten over wat NAH eigenlijk is, lotgenoten vinden, maar ook informeren hoe zo’n leven met NAH eruit ziet. Dat het gewoon iedere dag keihard werken is, maar wel iedere dag is dat harde werken waard !

Nieuwsgierig naar mij geworden? Volg me dan ook op Instagram? @mimaaike

Lieve groet, Maaike

Maaike

Mijn lieve oudste kind

Ja die kleine aap van ons, net 4 jaar en ging in oktober 2014 voor het eerst naar school. Beetje gek is het wel, want heel eerlijk heb ik geen idee meer hoe het was. De eerste 2 x wennen voor hem op school. De eerste echte dag dat hij volledig naar school ging. Ik heb geen idee… daar heb ik wel moeite mee, zeker als ik iets wil schrijven wat uit die periodes komen.

Wat ik wel weet, is dat wij een heel gevoelig, zorgzaam en lief jongetje hebben. Altijd lief en blij, knuffels wanneer hij dat graag wilde geven en lekker gek doen. Liam is onze oudste zoon. Onze lieve draak die heel veel gezien en gevoeld heeft toen ik er ineens helemaal uit lag. Liam is een heel gevoelig jongetje van nu 8 jaar. Hij slaat alles op en vertelt niks. Tenminste, nu begint hij wat meer te vertellen, wat hij voelt en wat hij naar vind.

Effect van extra hulp

Sinds vorig volgt Liam therapie, bij een kinderpsycholoog. Zij is erg leuk en lief voor Liam. Stelt hem op zijn gemak en wij merken dat hij rustiger is geworden. Wij overleggen met hem wat hij nodig heeft en wat wij als ouders kunnen doen. Met onze grenzen… want hij moet wel gewoon, net als zijn broertje en zusje luisteren naar onze regels.

Maar hij heeft soms andere behoeftes, wanneer hij boos is dan laten wij hem. Geen discussies met hem aangaan en even alles laten rusten. In het verleden konden wij heel boos worden om zijn gedrag. Ik kon echt heel boos worden ( nog wel, maar anders).

Ik vond het vaak ook zo sneu als ik zo boos was geweest, omdat ik zelf ook vaak niet zo goed meer wist wat er gebeurd was. Ik zeg vaak, ik heb geen lontje meer.

Doordat ik zelf met Hersenz begonnen was, leerde ik daar al dingen doseren. Nu Liam therapie heeft, zie ik in hem ook een soort rust komen. Onze Liam komt weer een beetje terug. Onze lieve “grote draak”, ons Lampje (vindt hij niet leuk haha) maar hij groeit, hij is op de goede weg.

School is weer leuk, thuis wordt het steeds gezelliger en er is meer rust.

Zo zie je maar hoeveel impact iets kan hebben op een kind. En hoeveel je eigenlijk moet doen, om er samen weer te komen. Maar dat is niet erg, wij zijn met zijn allen op de goede weg!

Hoe ervaren jullie dit met jullie kind(eren)? Hebben jullie ook net als ik hulp gezocht?

Maaike

Even voorstellen: Maaike

Vanaf vandaag is Maaike ook een van de vaste bloggers bij de Club! Maaike is 45 jaar, moeder van de 3 allerleukste tieners ter wereld en getrouwd met de liefde van haar leven. 

Voor 2011 was zij parttime werkzaam in de wijkverpleging en had een eigen onderneming aan huis. Jaarlijks organiseerde zij een festival en was vrijwilliger bij diverse andere festivals. Een bezige bij die zich overal graag mee bemoeide in onder andere de wijkraad en was altijd onderweg.
In 2011 werd alles anders toen zij getroffen werd door een hersenvliesontsteking. Het was een virale ontsteking, waarvan haar destijds verzekerd werd dat je hier helemaal van geneest . Dat liep toch anders  en daar vertelt zij in een latere blog meer over.
Na twee jaar werd ze arbeidsongeschikt verklaard en stortte haar leven in. Maar bouwde gelukkig weer een prachtig nieuw leven op. ♡
Hier deelt zij graag met je haar ervaringen van de afgelopen jaren.

Je kunt haar ook volgen via Instagram  @mimaaike.