Ineke, Werk / uitkering

Het UWV traject

We hebben het al eens eerder over het traject werk en UWV gehad. Maar hoe gaat dat nu feitelijk in zijn werk?

Begin van ziek zijn

Wanneer je te maken krijgt met ziekte, is het belangrijk dat je je de eerste dag ziekmeldt bij je leidinggevende.
Nav de ernst zal deze melding maken bij de bedrijfsarts. (Wet poortwachter)…

Na zes weken volgt een afspraak, de probleemanalyse, bij de bedrijfsarts. Daar worden de klachten geïnventariseerd en van daaruit een plan van aanpak gemaakt over hoe nu verder.

De eerste twee jaar ziek zijn

De eerste twee ziektejaren ben je samen met je werkgever verantwoordelijk voor een passend reïntegratieproces.
Binnen je eigen werk, op een andere werkplek of zo nodig op een andere baan, het “tweede spoor”.

Je kunt hierbij hulp vragen van een (gespecialiseerd) arbeidsdeskundige/ reïntegratiedeskundige (bijvoorbeeld via de NAH poli van Heliomare), en/of aanvullend medisch onderzoek.

Er wordt een dossier gevormd en het UWV controleert of er alles gedaan is om weer aan het werk te gaan.
Na het eerste jaar is er een evaluatiegesprek met het UWV en na bijna-twee jaar een eindevaluatie.

2 jaar ziek en dan? De WIA aanvraag!

Bij bijna-twee-jaar en niet geheel teruggekeerd in het werkproces, wordt het tijd voor een WIA aanvraag bij het UWV, voor een (gedeeltelijk) uitkering.

Je vult online zelf je aanvraag in en stuurt daarbij jouw complete dossier naar het UWV. Je houdt daar zelf een kopie van! Op de site van het UWV, kun je informatie vinden over de aanvraag.

Dan wordt je opgeroepen voor gesprekken met de verzekeringsarts.
Bij deze medische keuring krijg je zo nodig een urenbeperking en FML uitgewerkt.
(Functionele mogelijkheden lijst).

Daarna nog een gesprek bij de arbeidsdeskundige, die de uitspraak langs de arbeidtechnische analyse legt en een percentage uitspreekt. Deze “zoekt” banen die passen bij jouw mogelijkheden, en berekent hoeveel % je dan verdient van jouw laatste loon.

Niet eens met uitspraak UWV?

Ben je het niet eens met de uitspraak, dan kun je binnen zes weken bezwaar maken en wordt je uitgenodigd voor een hoorzitting binnen het UWV en wordt je zaak door een andere arts van het UWV , het dossier en zo nodig een medisch onderzoek tijdens de zitting, onderzocht en opnieuw beoordeeld.

Is dit nogmaals niet naar jouw mening terecht, kun je in beroep gaan bij de rechtbank en wordt je dossier nogmaals beoordeeld, vaak met extra ondersteunend medische verslagen uit eigen beweging. Bewijs opvoeren.
Hier zijn wel kosten aan verbonden!

Mijn ervaring

Ik werd in het kader van mijn in beroep gaan tegen de UWV uitspraak, gezien en beoordeeld door specialisten van Ergatis, een onafhankelijk medisch expertise centrum. Mijn werkgever had dit voor mij geregeld, ook financieel, en had een juriste voor onze zaak in dienst. Dat hielp ons enorm!!

Na een rechtszaak, extra bijkomende tijd door onduidelijkheden vanuit het UWV, kwam de uitslag binnen, waarmee het UWV een nieuwe uitspraak moest doen.

En wederom duurde dat lang, geduld is een schone zaak….. maar een IVA- uitspraak was wat ons dat opleverde!!

Iedere zaak, iedere arts, ieder gesprek is weer anders. Maar neem jouw situatie op papier mee en iemand die jou goed kent, samen sta je sterker!!

Heb jij het uwv traject afgerond, en nog tips voor onze lotgenoten?

Ineke, Reizen / vakantie, Tips & tricks over leven met NAH

Weekendje weg!

Het klinkt heel dubbel.
Want ‘alles’ kost ‘ons’ extra energie. Vooral regelen, plannen, voorbereiden.
En dat brengt dit zeker met zich mee; vakantie/weekendje weg.

De eerste paar keer sloeg ik ook zeker over de kop vooraf al, maar nu ik er een routine in heb ontwikkeld, kijk ik er heel anders tegenaan.

Nu betekent het voor mij weer echt vakantie ‘vieren’. Wel binnen mijn mogelijkheden, niet te lang, te ver, te druk…. liever meerdere keren even eruit!!

Ik moet er echt af en toe tussenuit kom ik de laatste tijd achter.
Even niet thuis zitten, huishouden zien en doen, de boel aansturen. Daar is soms de energie even voor op.

Komende week heb ik zo’n momentje, samen met mijn dochter een weekendje weg. Vanwege een leuke afspraak zaterdagmiddag, maken we er gelijk een weekendje van.

Er komen alleen vrouwen op af en echtgenoot heeft een hardloopding. Dus een meidenweekend.

Met ons tweetjes, met genoeg te doen voor de kleine meid. Is voor mij al genoeg voor een oplaadmomentje.

Ook al kost het energie.
Het is even eruit, even niet thuis-zitten, verlost van huishouden en aansturen.

Klinkt dat gek?

P.s. ik lees op internet dat het vakantiepark genoemd wordt bij een instelling ivm rustige locatie, ik ga dat meteen eens testen!!

Ineke, Tips & tricks over leven met NAH

Hoeraaaa jarig!!

Ik heb de afgelopen jaren verschillende manieren geprobeerd er het beste van te maken. Mijn verjaardag. Hoera.

* iedereen tegelijk een paar uurtjes laten komen.
* vrienden en familie verdeeld over twee momenten.
* met eten/ zonder eten.

Feit blijft; het is druk, aandacht verdelen, gezellig doen.

Wat mij in ieder geval helpt, zijn de volgende dingen:

1. Een goede voorbereiding: alles in huis hebben, makkelijke hapjes en drankjes. Gewoon chips op tafel, geen gekke hapjes.

2. Voor de boodschappen krijg ik van de Appie een gratis-bezorgcode voor mijn verjaardag, waar ik dankbaar gebruik van maak. De basis vul ik ruim van te voren in, af en toe nog even aanpassen tot moment dat ik de bestelling afrond. Tot in de keuken!!

3. Ik weet een heel fijn adresje voor heerlijke brownies, mooi besteld, kant en klaar!! Mijn vaste prik voor bij de koffie. Goed dan nog een appeltaartje erbij.

4. Het huis poetsen verdeel ik over de week, om druk te vermijden.

5. En de dag zelf rust ik van te voren, daarna laat ik het even over me heen komen. Af en toe even ademhalen op de wc of in de keuken.

Op deze manier kan ik er toch een beetje van genieten en is iedereen blij dat ik niet meer van die gekke dingen verzin…

En ik blij dat ik maar 1 x per jaar jarig ben en het ook nog tegelijk met manlief vier….

Op mijn eigen verjaardag ga ik anders genieten. Van nog zo’n verjaardagskadootje in de mail: gratis toegang op je verjaarsdag in de spa!!

Even heeeerlijk in mijn eentje!

Wat is jouw manier van verjaardag vieren?

** en ja; resultaat bleef; overprikkeld, oververmoeid, hoofdpijn en oorsuizen….. maar flink verwend met geniet-kadootjes en vandaag (maandag) flink het sopje erdoorheen, fris en fruitig!!

Ineke, Mindfulness, Rust in je hoofd, Zingeving

Rustmomentje, freubelmomentje!!

Nu ik ‘inenen’ weer een stapje terug moet maken, nieuwe energielek genaamd bekkenpijn helpt me niet echt, ben ik erg blij met mijn scrapbook.

Extra rustmomentjes moeten even wennen, maar dan maak ik er een knutselmomentje van. Sindskort ben ik besmet met het stampin-up virus, mijn voorraad stijgt aardig.

Ik merkte dat online fotoboeken maken mij veel energie kostte door het schermwerken. Toen bedacht ik me om gewoon lekker old-school te gaan plakken.

Via een app genaamd Timelapp, waarbij je iedere maand een aantal foto’s upload en die thuisbezorgd krijgt (kun je meteen lekker selecteren). Met een leeg scrapbook, een mandje volgeladen bij grote vriend Action…. aan 2019 begonnen!!
Zo houd ik het meteen bij!!

En mocht je wat hulp erbij kunnen gebruiken is dit een hele leuke site ter inspiratie:

https://www.studioinsenouts.nl

En plak je meteen regelmatig een “geluksmomentje” in!!

Heb jij ook van die geniet-momentjes, een nieuwe hobby ontdekt voor je creativiteit?

Ineke, Mama & kind, Opvoeding

De Luizenmoeder

Mijn dochter was wel echt aan school toe, maar ik zag zelf een beetje tegen de druk van de ochtendspits op. Tijdsdruk vond/ vind ik best vervelend, geeft chaos in mijn hoofd. Ik was toen net in behandeling bij Hersenz, gelukkig kon ik mijn zorgen bespreken met de begeleiding.

Ondertussen zijn we in groep 3 beland, ervaring opgedaan met het schoolleven, want dan denk je bij voorbaat alleen nog maar aan de ochtendspits.Het is een cultuur an sich; het schoolpleinleven!

Uiteindelijk drie keer het schoolreisje-begeleiden beleefd afgewezen, wat bij onze kleuters eerst aan de vaste hulpouders ‘aangeboden’ wordt😊.
En absoluut niet vervelend bedoeld;
Juf kent onze situatie, maar wilde me niet passeren. Zo kan het ook!

Mijn 10 tips voor het school(plein) leven:

1. Van te voren oefenen met zindelijkheid en zelf aankleden.

2. De tijd nemen voor de ochtendspits, wekker zetten!

Ik verdeelde de spits in blokjes; zolaat eten, zolaat poetsen, zolaat jas en schoenen aan. En help dan gerust even.

3. Vaste routine; uit bed vandaan aankleden, beneden eten en poetsen.

Kleding en eten de avond tevoren klaarzetten.

4. Wat is voor jou het fijnste moment qua prikkels om je op school te begeven; bijv vroeg om niet op een overvol plein aan te komen, en als eerste naar binnen, of op het laatst om er zo kort mogelijk te zijn…

5. Je dag/weekplanning aanpassen op een ochtend- en middagpiek.

6. Voor jezelf bedenken; hoe ga je om met speelafspraakjes, gevraagde ouderhulp, juf-contact (ik mail bijv ipv in de drukke gangen vragen te stellen)

7. Netwerkje opzetten, investeren in contacten voor evt back-up!!

8. Schoolagenda vooruit in je eigen agenda overnemen!! Ik heb bijv screenshots van de maandoverzichten in mapje op mijn telefoon….

9. Bewust gekozen voor school met continurooster!

10. Ik help binnen mijn mogelijkheden op school, liefst bijv bij voorbereiding van bepaalde (jaar) feesten ipv de dag zelf. Kleine activiteiten binnen de klas, nu bijv als leesouder twee kindjes per groepje…

En ja…… ben ‘luizenmoeder’ 🤣

Heb jij nog extra tips voor moeders van wie kinderen (binnenkort) naar school gaan? Leuk als je onder de blog met ons deelt.