Kesty, Zingeving

Zingeving na arbeidsongeschiktheid. Hoe dan?

Arbeidsongeschikt. En dan? Voordat ik hersenletsel op liep, werkte ik fulltime als projectmanager marketingcommunucatie. Een groot deel van mijn identiteit, was onlosmakelijk verbonden met die baan. Logisch als je daar het grootste gedeelte van de tijd bent natuurlijk.

Toen ik thuis kwam te zitten, viel dat weg. Ik werkte wel al 2 dagen per week thuis, dus het meer thuis zijn, was nog niet eens het ergste. Het missen van het werk ook niet, dat miste ik ook niet heel erg. Collega’s had ik altijd op afstand, ook tijdens mijn werkzame leven. Wij werkte namelijk veel online en locatie onafhankelijk. Maar wat miste ik dan wel?

Geen werk = weg zingeving?

Een stukje zingeving is daarop het antwoord. Iets nuttigs met je dag en je tijd doen. Iets voor een ander betekenen en voldoening voor jezelf eruit halen. Ik heb dat nodig. En nee, ik krijg dat niet van huismanager spelen en voor mijn kind zorgen. Niet alleen dat. Al doe ik vooral het laatste met alle liefde. Maar ik ben en wil meer dan dat.

Waar haal ik mijn voldoening nu uit?

Tijdens mijn revalidatie, heb ik geprobeerd terug te gaan naar mijn oude werk, door vrijwilligerswerk te doen in mijn vakgebied bij Dream4Kids. Gewoon vanuit huis op tijden dat ik me goed voelde. Dat was super fijn! Iets doen wat ertoe doet, andere helpt en voldoening geeft.

Na een tijdje ben ik begonnen met mijn persoonlijke blog, Love your life. Later gevolgd door deze blog, als samenwerking met andere NAH moeders. En uit het schrijven van blogs en het contact met mijn mede bloggers, haal ik veel energie en voldoening.

Ik ben altijd op zoek naar wat ik kan, ook nu ik hersenletsel heb. Heb het nodig om met nieuwe dingen bezig te zijn, iets opbouwen/uitbreiden. Noem het op.

Ik ben dan wel arbeidsongeschikt, maar ook nu nog geschikt voor zoveel wel.

Ben daarom ook heel erg benieuwd hoe jullie ‘je nieuwe leven’ vorm hebben gegeven?

Herken je het gevoel? Waar krijg jij voldoening uit tegenwoordig?

Misschien doe ik nog ideeen op!

Een gedachte over “Zingeving na arbeidsongeschiktheid. Hoe dan?”

  1. Heel herkenbaar. Ik werkte voor mijn herseninfarct (2015) ook fulltime met werk als passie! Dit ging niet meer lukken. Heb me omgeschoold en werk nu 2 ochtenden als Praktijkondersteuner ggz bij de huisarts. Kost me veel energie maar geeft ook een boost om iets voor anderen te kunnen blijven betekenen. Als ervaringsdeskundige heb ik nu 2 keer voorlichting gegeven op de Hogeschool Fusiotherapie. Studenten blij dat ze aan mijn spastische armen en benen mogen voelen. Ik blij omdat ik hen mijn ervaringsverhaal mee kan geven. Dus dat is mijn tip deel je ervaringen met studenten!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s