Ineke, Relatie / vriendschappen, Tips & tricks over leven met NAH

Campagne Hersenz; ‘Hersenletsel heb je samen’

Deze campagne van Hersenz, gestart op de dag van de beroerte, doet me echt wel wat! Zie ook de bijbehorende nieuwe website.

Tijdens mijn herstelperiode, je bouwt echt weer op van 0 qua conditie en energie (en z.n. lichamelijke vaardigheden), in die tijd glipte ik aan alle kanten over mijn (onbekende) nieuwe grenzen heen, ik kon echt weinig tot niks hebben, wat ons gezin flink op spanning zette. Daar hebben we echt aan moeten werken, net als revalideren. Die twee samen werkten ook nog niet helemaal.

In een veilige omgeving revalideren, thuis zit je toch met een jong gezin en huishouden draaiende te houden. Verbinding met je werk proberen te houden. Alle ballen omhoog?

Aandacht verdelen, concentratieverlies, overprikkeling en oververmoeidheid. Interacties onderling omvat al deze aspecten continu. Ook door mijn partner niet direct te bevatten wat voor impact dat op het functioneren heeft. Eigenlijk op alles!

En dat blijft spelen, omdat de ander het niet kan invoelen. Het triggert de ander ook, omdat het gedrag veranderd. Aanpassen/meeveranderen, verzet, wat is wijsheid? Wat wordt er van hem gevraagd. Ook dat kan ik hem niet vertellen op zo’n moment.

NAH veroorzaakt een afstand, ik heb nu vaker mijn eigen ruimte (persoonlijk en fysiek) nodig. Wat ik niet altijd van mijn kind kan verwachten, maar daardoor nog meer nodig heb van mijn partner. Te dicht op me, letterlijk, overprikkelt me.

Communicatie….. zoooo belangrijk in een relatie, maar wat als de informatieverwerking vertraagd is, dat wil zeggen het kost veel energie alles te verwerken wat er gezegd wordt, stap 1 al in de overprikkeling. Dan het adequaat reageren (als dat al lukt), geluid van de stemmen erbovenop, reacties en *pats* het lampje knapt. Ook bij een koetjes-kalfjes gesprekje.

Voor mij al heel lastig, maar wat kun je eigenlijk als partner hiermee?
De communicatietips zijn vaak gericht op hoe om te gaan met afasie… maar wat te doen bij deze ‘storing’?

Hersenletsel heb je samen. De systeemtherapie is aardig in opkomst. Gelukkig. Soms vraag ik mezelf af, uitbehandeld, moet ik hier nog wat mee? Het voelt soms als ‘aanmodderen’….. en soms ervaren we een ‘overwinning’, het hoort er denk ik beiden bij. Als die enorme boosheid maar achterwege blijft, zoals gelukkig steeds vaker het geval is!

Ik ben wel heel trots op ons hoever we al zijn gekomen!! Respect voor mijn man.
Ik houd heel veel van mijn gezin, de nah maakt het soms wel lastig zoveel van mij terug te houden denk ik soms!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s