Kesty, Relatie / vriendschappen

Het verlies van sociale leven

Leven met hersenletsel en vooral ook leren leven met hersenletsel, gaat voor mij ook over omgaan met verlies. Eigenlijk gaat dit op voor heel veel gebieden, maar waar ik de laatste tijd steeds meer moeite mee heb, is het verlies van een sociaal leven.

Vroeger, in de tijd voor mijn hersenletsel, was ik een drukke en bezige bij. Ik werkte fulltime en had daarnaast een druk sociaal leven. Geen weekend thuis zeg maar. Ik had vriendinnen door het hele land, als resultaat van studie en werk in verschillende steden. En iedereen vliegt uit naar een ander stukje Nederland, of zelfs daarbuiten. We spraken af voor etentjes doordeweeks, afspraken met het hele gezin in het weekend en liepen alle verjaardagen af, van zowel de kids als de volwassenen. En dan heb je natuurlijk ook nog je familie! Kortom, druk en veel gezelligheid. Alhoewel ik ook toen wel eens dacht, pffff, ik word geleefd. En dat is natuurlijk ook zo.

Het contrast met hoe mijn sociale leven nu is, kan bijna niet groter zijn. Eigenlijk hou ik nog steeds van die drukte en gezelligheid. Denk ik. Maar ik kan het gewoon niet meer aan. Ik woon in een klein dorpje waar het OV eigenlijk niet noemenswaardig is. Mijn vriendinnen, met wie ik nog wel contact heb, wonen te ver om zo even alleen naartoe te rijden. Eer dat ik er zou zijn ben ik al overprikkeld. En het leven van die vriendinnen gaat natuurlijk gewoon door. Die werken bijvoorbeeld nog wel gewoon fulltime en zijn ook druk met gezin en werk. Dus afspreken moet vooral in het weekend gebeuren en met het hele gezin vaak. Zodat ik niet zelf hoef te rijden. En meer dan 1 afspraak per weekend wil ik ook niet doen. En we hebben natuurlijk meer te doen in een weekend :-). Wat dacht je van langs de voetballijn staan of tegenwoordig in de manege rondhangen? Familiebezoek. Manlief sport ook nog. Om het weekend hebben we hier ook nog een puber rondlopen. Kortom, volle planningen.

En dat maakt het dus lastig. Lastig om te plannen, mensen te blijven zien. Gelukkig zijn er vriendinnen die wel blijven komen en het geen probleem vinden om elke keer naar mij toe te komen. Dat zijn de pareltjes die ik heel dichtbij mijn hart koester. En gelukkig is het ook hartstikke leuk om met onze gezinnen bijvoorbeeld een paar uur naar Artis te gaan. Kids spelen, wij kletsen bij. Gelukkig is het ook weer bijna tijd voor het vaarseizoen. En gaan er soms ook vrienden mee varen een uurtje.

Afhakers heb je ook in slechte tijden. Ze zeggen dat je je echte vrienden pas leert kennen, in slechte tijden. Dat is zo ontzettend waar. Ook wij hebben dat meegemaakt. Maar ik weet niet of je het mensen kwalijk kunt nemen dat ze je niet meer uitnodigen. Of het heel bewust gebeurd is ook de vraag. Als je mensen natuurlijk minder ziet, verdwijn je een beetje uit de inner circle en denkt iemand misschien gewoon minder of niet meer aan je. Het is niet leuk en doet misschien zelfs wel een beetje pijn. Bij sommige ‘verloren vriendschappen’ is dat ook echt wel zo, ik dacht dat dat een diepere vriendschap was. Maar bij andere denk ik, jammer, your loss. Het zij zo.

Gelukkig is er nog altijd zoiets als nieuwe ronde, nieuwe kansen. En het verlies van het een, biedt ruimte en tijd voor nieuwe vriendschappen of aangepaste bestaande vriendschappen. Ook hier geldt dat ik probeer te focussen op wat er nog wel kan en dingen aan te passen zodat het voor mij beter gaat. En de focus te leggen op dat wat er toe doet. Kwaliteit gaat in dit geval echt boven kwantiteit.

Voor mij is het zo dat het principe Family comes first nog meer is gaan gelden. Altijd en overal. Na alles wat we hebben meegemaakt de afgelopen jaren, is het me meer dan duidelijk geworden, dat je familie degene zijn op wie je kunt bouwen, die er voor je zijn en die altijd maar dan ook altijd je rots in de branding zijn. En vice versa. Dus een groot deel van onze vrije tijd gaat met alle liefde naar onze families.

Verder heb ik een aantal goede vriendinnen, die ik nog steeds zie en altijd zal blijven zien. Dat zijn die pareltjes waar ik het eerder over had. We kunnen elkaar niet zo vaak meer zien als vroeger misschien, maar blijven wel op de hoogte van elkaars leven en proberen elkaar regelmatig ook te zien.

En inmiddels heb ik ook veel online contacten. En die zijn ook heel waardevol en fijn. Vaak zijn dit lotgenoten en begrijpen we elkaar dus als geen ander. Vaak hebben we dagelijks contact, en sommige zijn ook wel echt vriendinnen geworden. Wonen ook door heel Nederland. He, daar zie ik een overeenkomst met mijn pre-hersenletsel leven šŸ™‚

Conclusie; ja, mijn sociale leven is veranderd en minder geworden. Maar dit wil niet direct zeggen dat het slechter is geworden. Ik geniet intens van de momenten die er wel zijn. Maar af en toe mis ik het leven met de vele feestjes en etentjes nog wel een beetje…..Beetje bij beetje probeer ik soms toch wat stapjes richting oude leven op te pakken en ik ben ook steeds creatiever met het verzinnen en maken van afspraken in dit ‘nieuwe’ leven. Het gaat goed komen, dat weet ik zeker. Er komt een moment dat ik weer echt tevreden ben met mijn sociale leven….

Hoe is dat voor jou? is jouw sociale leven veel veranderd door hersenletsel en hoe ga jij daarmee om?


Blogger worden?

Bloggen eng? Word dan anonieme gastblogger!

Misschien ben je al even lid van de Club van Moeders met Hersenletsel, of volg je ons net. Misschien heb je ook een verhaal te vertellen, iets waarvan je denkt dat anderen van kunnen leren of door geĆÆnspireerd kunnen raken. Maar wellicht ligt het gevoelig op je werk, in je persoonlijke leven, of heb je een minder fijne ex. Kunnen allerlei dingen zijn, waardoor jij niet met naam en toenaam op het internet wilt. Alleen het verhaal blijft in je hoofd zitten…

Vanaf nu kun je ook op bij de Club van Moeders met Hersenletsel, anoniem of met fictieve naam je verhaal doen in de categorie gastblogger. Zonder foto. Zowel eenmalig als regelmatig.

Lijkt dit je leuk? Stuur ons dan het artikel plus afbeelding of foto door (dus niet van jezelf!), zodat we het kunnen beoordelen. Je hoort zo snel mogelijk van ons of we het kunnen plaatsen.

Nog een tip: onze site is vooral informatief bedoeld, dus als je een blog gaat schrijven, houd dat in gedachten. Natuurlijk mag er wel een stukje persoonlijke ervaring in zitten, want daarom zijn we hier juist. Maar het is wel de bedoeling dat er iets in zit, waar anderen iets aan hebben. Dus liever niet alleen ‘klagen over het zware leven’, maar bijvoorbeeld wel hoe je daarmee omgaat, om je leven beter/leuker te maken. Omdenken dus.

Twijfel je of iets geschikt is, of heb je hulp nodig, aarzel dan niet om ons te contacten. We helpen je graag!

E-mailen kan naar: clubvanmoedersmethersenletsel@gmail.com

Let op: we doen niets met je email adres en gebruiken het alleen om met jou te communiceren over je blog.

Lucht je hart en vertel en deel je verhaal in deze verhaal. Ook jouw verhaal is bijzonder!

We zien uit naar je bericht!

Ineke, Werk / uitkering

Het UWV traject

We hebben het al eens eerder over het traject werk en UWV gehad. Maar hoe gaat dat nu feitelijk in zijn werk?

Begin van ziek zijn

Wanneer je te maken krijgt met ziekte, is het belangrijk dat je je de eerste dag ziekmeldt bij je leidinggevende.
Nav de ernst zal deze melding maken bij de bedrijfsarts. (Wet poortwachter)…

Na zes weken volgt een afspraak, de probleemanalyse, bij de bedrijfsarts. Daar worden de klachten geĆÆnventariseerd en van daaruit een plan van aanpak gemaakt over hoe nu verder.

De eerste twee jaar ziek zijn

De eerste twee ziektejaren ben je samen met je werkgever verantwoordelijk voor een passend reĆÆntegratieproces.
Binnen je eigen werk, op een andere werkplek of zo nodig op een andere baan, het “tweede spoor”.

Je kunt hierbij hulp vragen van een (gespecialiseerd) arbeidsdeskundige/ reĆÆntegratiedeskundige (bijvoorbeeld via de NAH poli van Heliomare), en/of aanvullend medisch onderzoek.

Er wordt een dossier gevormd en het UWV controleert of er alles gedaan is om weer aan het werk te gaan.
Na het eerste jaar is er een evaluatiegesprek met het UWV en na bijna-twee jaar een eindevaluatie.

2 jaar ziek en dan? De WIA aanvraag!

Bij bijna-twee-jaar en niet geheel teruggekeerd in het werkproces, wordt het tijd voor een WIA aanvraag bij het UWV, voor een (gedeeltelijk) uitkering.

Je vult online zelf je aanvraag in en stuurt daarbij jouw complete dossier naar het UWV. Je houdt daar zelf een kopie van! Op de site van het UWV, kun je informatie vinden over de aanvraag.

Dan wordt je opgeroepen voor gesprekken met de verzekeringsarts.
Bij deze medische keuring krijg je zo nodig een urenbeperking en FML uitgewerkt.
(Functionele mogelijkheden lijst).

Daarna nog een gesprek bij de arbeidsdeskundige, die de uitspraak langs de arbeidtechnische analyse legt en een percentage uitspreekt. Deze “zoekt” banen die passen bij jouw mogelijkheden, en berekent hoeveel % je dan verdient van jouw laatste loon.

Niet eens met uitspraak UWV?

Ben je het niet eens met de uitspraak, dan kun je binnen zes weken bezwaar maken en wordt je uitgenodigd voor een hoorzitting binnen het UWV en wordt je zaak door een andere arts van het UWV , het dossier en zo nodig een medisch onderzoek tijdens de zitting, onderzocht en opnieuw beoordeeld.

Is dit nogmaals niet naar jouw mening terecht, kun je in beroep gaan bij de rechtbank en wordt je dossier nogmaals beoordeeld, vaak met extra ondersteunend medische verslagen uit eigen beweging. Bewijs opvoeren.
Hier zijn wel kosten aan verbonden!

Mijn ervaring

Ik werd in het kader van mijn in beroep gaan tegen de UWV uitspraak, gezien en beoordeeld door specialisten van Ergatis, een onafhankelijk medisch expertise centrum. Mijn werkgever had dit voor mij geregeld, ook financieel, en had een juriste voor onze zaak in dienst. Dat hielp ons enorm!!

Na een rechtszaak, extra bijkomende tijd door onduidelijkheden vanuit het UWV, kwam de uitslag binnen, waarmee het UWV een nieuwe uitspraak moest doen.

En wederom duurde dat lang, geduld is een schone zaak….. maar een IVA- uitspraak was wat ons dat opleverde!!

Iedere zaak, iedere arts, ieder gesprek is weer anders. Maar neem jouw situatie op papier mee en iemand die jou goed kent, samen sta je sterker!!

Heb jij het uwv traject afgerond, en nog tips voor onze lotgenoten?

Financieƫn, Kesty

FinanciĆ«n tip 2: Sparen met hoog rendement

Vorige week zijn we gestart met onze reeks tips op het gebied van financiƫn. Het startpunt was het creƫren van inzicht en overzicht in die blog.

Vandaag een tip op het gebied van sparen. Sparen? Waar krijg je tegenwoordig nog een beetje rente op je spaargeld? Je zou het misschien niet verwachten, maar in de supermarkt is het juiste antwoord!

In vrijwel elke supermarkt wordt de vraag je gesteld. “Wilt u koopzegels”. Mijn antwoord is altijd nee. Ik dacht wat een onzin. Tot ik een blog las van een oud collega, die nu financieel coach is, Josien.

Waarom juist WEL zegels kopen?

  1. Sparen bij de bank levert de laatste tijd weinig rente op. Als je geluk hebt 0,4% per jaar.
  2. Met het kopen van zegels, spaar je zonder dat je het echt merkt in je portemonnee.
  3. De rente die je krijgt op een spaarboekje is verbluffend hoog, van 4% tot wel 50% per boekje.

Hoe werkt het?

Bij je boodschappen kun je koopzegels kopen. Per bedrag aan boodschappen, kun je een koopzegel kopen. Bijvoorbeeld: bij ā‚¬ 20,- aan boodschappen, kun je 20 zegels van ā‚¬ 0,10 kopen voor het totaalbedrag van ā‚¬ 2,-.

  1. Boodschappen doen.
  2. De vraag: ā€˜Koopzegels?ā€, beantwoorden met: ā€œJa, graag!ā€
  3. De zegels in een boekje plakken.
  4. Vol boekje inleveren bij de supermarkt.
  5. Je krijgt het betaalde bedrag aan koopzegels en een extra bedrag terug voor je volgeplakte boekje koopzegels.

Makkelijk verdiend dus!

Zet je bijvoorbeeld ā‚¬ 49,- een jaar op de bank. Dan krijg je aan het einde van het jaar ā‚¬ 0,19 extra (bij een rente van 0,4%). Tel uit je winst!

Let op:

Check uiteraard wel of de prijs die je betaalt voor de boodschappen concurrerend is, want anders heb je een mooi rendement op je koopzegels maar betaal je te veel voor je boodschappen. Dat is echt zonde.

Wil je meer informatie over jouw supermarkt?

In dit artikel zijn de verschillende koopzegels vergeleken!

Albert Heijn

Jumbo

Coop

Plus

Spaar jij al koopzegels??

Ilse, Recepten

Noedels met broccoli

Recept waarvan ook de kids smullen! 

Fijne aan dit recept is dat je niet veel ingrediĆ«nten nodig hebt en de saus ā€˜s ochtends kan maken, hoef je alleen ā€˜s avonds nog de broccoli en noedels te koken.

Wat heb je nodig? (Voor 4 personen)

  • 4 braadworsten
  • 2 tenen knoflook, geperst
  • 1 bosje bosuitjes, in ringen
  • 4 eetl ketjap
  • 4 eetl water
  • 250 gram eiermie (bv Conimex) 
  • 1 flinke stronk broccoli
  • (Evt. 1 fijngehakt rood pepertje of theelepel sambal)

Voorbereiding

  1. Haal het vel van de worst en snijd het vlees in stukjes.
  2. Snijd de bosui in grove ringetjes.
  3. Pers de knoflook of hak fijn.

Bereiding

  1. Verhit een wok en bak de worst rul en een beetje bruin. 
  2. Doe er de knoflook en bosui bij en laat dit ca. 2 minuten zachtjes meebakken. 
  3. Doe er dan de ketjap en water bij en laat dit even zachtjes pruttelen.
  4. (Hou je van pittig? Voeg dan evt een fijngehakt rood pepertje toe of een theelepel sambal. Ik doe dit nadat ik de saus voor de kids al uit de pan heb gehaald)
  1. Kook de noedels volgens de gebruiksaanwijzing op de verpakking.
  2. Snijd de broccoli in roosjes en kook ze beetgaar.
  1. Leg de noedels op het bord en schep de saus erop. Leg de broccoli ernaast.

Eet smakelijk.